Marc de Bel, bekroond (jeugd)auteur en peter van de Warmste Vrijwilliger

"Lang geleden, in het midden van vorige eeuw, landde ik vrolijk rinkelend op aarde en werd meteen Marc de Bel gedoopt. Christelijk, met alles erop en eraan: water, zout en olijfolie (eerste persing, al was ik nochtans de jongste van zes). Van dat zout heb ik nog altijd dorst en die olie heeft van mij wel een gladde jongen gemaakt. De ufo, die mij destijds achter de heerlijk geurende seringenstruik in de tuin van mijn ouders dropte, heb ik daarna nog één keer teruggezien. Ik schrok mij rot en vreesde dat hij mij weer kwam ophalen. Maar dat was gelukkig niet het geval. Ik wil hier immers best nog wat blijven, samen met Mie en onze vijftien kinderen. En uiteraard ook om die dertig boeken, die momenteel in mijn hoofd zitten, uit te schrijven en de Warmste Vrijwilligers te vinden, want die verdienen het dubbel en dik om tot aan hun warme hart in de bloemetjes te worden gezet."