Het verhaal van Rosita

Waarom ben je begonnen met je vrijwilligerswerk?
Ik ben hier echt ingerold. Ik was alleenstaande moeder en ik had het eigenlijk niet zo makkelijk. Mijn kinderen wou ik graag bij mij houden, dus ik zocht altijd naar een manier om dit te doen. Ik had eerst een kruidenierswinkel, daarna een restaurant … En zo is het uitdelen eigenlijk allemaal begonnen. De mensen kwamen langs en ik gaf hen eens iets mee en langzaam aan is dat gegroeid. Ongeveer 15 jaar geleden ging Aminaa vzw officieel van start, maar we waren al langer bezig achter de schermen.

Hoelang en hoe vaak ben je actief als vrijwilliger?
Ik ben dagelijks bezig, samen met mijn Gracienne. Op 1 week tijd rijden we heel Vlaanderen af, gemiddeld 1100 kilometer per week. We werken samen met 8 Carrefours, waar we spullen mogen ophalen die net over datum zijn. Die delen we dan onmiddellijk terug uit. Er zijn twee vaste bedelingsdagen: op dinsdag en donderdag. En dan verdelen we de mensen in groepen om de voedselpakketten op te halen.
Daarnaast zijn er altijd noodpakketten… Verder zijn we voortdurend bezig met het zoeken naar een woning voor mensen, het geven van een dagbesteding, of een job. Het is zo belangrijk dat de mensen een dak boven hun hoofd hebben, een veilige haven.
Jaarlijks organiseren we een boekentasinzamelactie, zodat de kinderen een nieuwe boekentas kunnen kiezen. En we hebben ook Boutique Rosita, waar je kan komen shoppen. Het zijn tweedehandskleren, maar voor kinderen en volwassenen is het zeer belangrijk om te kunnen zeggen dat ze naar de Boutique zijn gegaan. We maken het luchtig, normaal en zelfs een beetje chique. Zo blijft het voor iedereen leuk en toegankelijk. Ik bereik de mensen van Aalst via Facebook. We hebben een gesloten groep waar toch wel 600 gezinnen bij aangesloten zitten. Iedereen kent ons hier in Aalst. Als ze iets wegdoen, contacteren ze ons. Want ze weten dat wij de mensen er zeer goed mee helpen.

Waarom kies je specifiek voor deze doelgroep?
Er is heel veel armoede in Aalst: daklozen, mensen zonder papieren, mensen in schuldbemiddeling of mensen met een hoog inkomen die alleenstaand zijn en zorg dragen voor een ziek familielid. Zij vallen tussen de mazen van het net. En wij proberen hen er door te helpen. We betuttelen niet. We leren hen vaak ook wel iets bij. Het is eigenlijk onze bedoeling om de mensen er binnen enkele maanden bovenop te helpen. Zo leren we hen bijvoorbeeld hoe ze een gezonde maaltijd kunnen koken voor maar 2 euro, of hoe ze een traktatie voor de verjaardag van hun kind kunnen organiseren in de klas. Het is allemaal zeer belangrijk dat het met een beperkt budget gebeurt, en wij leren hen dat het kan.

Wat drijft je om dit engagement op te nemen?
Eigenlijk doe ik het voor de kinderen. Ik vind het belangrijk dat kinderen een goede toekomst hebben. Ik zou voor hen door het vuur gaan. Het beetje dat lukt, is belangrijk. En dan De lach op zo’n kindergezichtje zien, dat doet echt alles. Er zijn echt een 60-tal kinderen die mij Tante Tita noemen en dat zorgt ervoor dat ik er dagelijks weer voor ga. Ik wil dat ze een taart krijgen voor hun verjaardag, chocolade voor Sinterklaas, iets leuks voor onder de kerstboom. En dat regelen we allemaal, met de steun van de vele winkels, lokale handelaars en helpende handen.

Wat is de mooiste herinnering aan je job als vrijwilliger?
We organiseerden een trouwfeest met allerlei resten van de winkel. Er was een meterslang buffet vol met scampi’s, garnaaltjes, kreeft … Het beste van het beste. De mensen geloofden het bijna niet toen ze toe kwamen. Dat blijft echt een mooie herinnering. We hebben dat allemaal gratis georganiseerd voor die vrouw en haar nieuwe partner. En ze hebben er zo van genoten! Het is belangrijk om mijlpalen te kunnen vieren. Dat proberen we altijd samen te doen!